Rezerwat przyrody Jezioro Martwe

Powierzchnia ogólna rezerwatu wynosi 17,30 ha, w tym leśna - 14,08 ha, oraz jezioro Martwe o powierzchni 2,61 ha. Zaliczony jest do typu rezerwatów florystycznych, do podtypu roślin zielnych i krzewinek.

Rezerwat obejmuje śródleśną, zalądowioną nieckę dawnego jeziora. Jego pozostałość zachowała się na środku niecki w postaci niewielkiego zbiornika wody o powierzchni 2,61 ha i głębokości około 4 m. Powierzchnia jeziora ozdobiona jest okazami grążela żółtego. Wody zbiornika odznaczają się znacznym zakwaszeniem i brunatną barwą, związaną z dużą zawartością humusu. Jezioro otoczone jest dobrze zachowanym, wykształconym na stosunkowo niewielkiej powierzchni, torfowiskiem przejściowym, a miejscami torfowiskiem wysokim. Jest to typowe trzęsawisko, zbudowane w głównej mierze przez turzyce i torfowce, z niewielkim udziałem innych roślin. Malina moroszka (Rubus chamaemorus), będąca głównym obiektem ochrony, rośnie w rozproszeniu, nie tworząc nigdzie większych skupień.
Miąższość złóż torfu nie jest duża, tylko w centralnej części torfowiska sięga 4 metrów. Glebami występującymi w rezerwacie są gleby hydrogeniczne, wytworzone z torfów torfowisk niskich i przejściowych. Odznaczają się one wysokim poziomem wody oraz znacznym zakwaszeniem gleby. Na złożach torfu wykształciły się zespoły leśne: borealny bór świerkowy (Sphagno girgensohinii Piceetum), oraz bór trzęślicowo sosnowy (Molino Pinetum). Gatunkiem dominującym jest na ogół świerk pospolity, jedynie miejscami ustępuje on sośnie zwyczajnej lub brzozie omszonej. W warstwie mszystej zazwyczaj występują torfowce, poza tym dużym udziałem w runie odznacza się borówka, widłak jałowcowaty, borówka bagienna, siódmaczek leśny, szczawik zajęczy i w rozproszeniu malina moroszka.
Ścisłą ochroną gatunkową objęte są: widłak jałowcowaty (Lycopodium annotinum), malina moroszka, rosiczka okrągłolistna (Drosera rotundifolia), oraz objęty ochroną częściową grażel żółty (Nuphar lutea).