Występuje w górskich obszarach Europy i Turcji. W Polsce występuje głównie w Tatrach, poza tymi górami bardzo rzadka (znane jest jedno stanowisko w Karkonoszach). Jest też uprawiana jako roślina ozdobna. Zwyczajowe nazwy w Polsce to niezabudka, żabie oczka. Ciemnoniebieski kolor kwiatów, zwłaszcza jeżeli roślinki tworzą większe skupienie, z daleka rzuca się w oczy na tle zielonej trawy czy skał. Roślina rzadka.
Wyrastają w kępkach, osiągając wysokość do 25 cm. Liście mają lancetowaty, wydłużony kształt.
Kwiaty o średnicy 6–11 mm zebrane są w kwiatostan, wyrastający na szczycie łodygi. Kwiatostan jest dość ciasny. Kwiaty są ciemnobłękitne lub ciemnoszafirowe, bardzo rzadko trafiają się kwiaty białe.
Owoce to złożone po 4 szt, kulistojajowate rozłupki.

Roślina górska, rośnie na wysokościach od 1200 do 2450 m n.p.m., głównie w piętrze kosówki i hal. Spotkać ją można przeważnie w nasłonecznionych miejscach, na półkach skalnych, szczelinach skał, na stromych zboczach. Rośnie zarówno na podłożu wapiennym, jak i granitowym.
Uprawiana jest też jako roślina ozdobna.