Gatunek owada z rzędu pluskwiaków, należący do pluskwiaków różnoskrzydłych, nadrodziny wtykokształtnych, rodziny wysysowatych. Jedyny polski przedstawiciel rodzaju Glinik (Corizus). Polska i łacińska nazwa gatunkowa pochodzi od jednej z roślin żywicielskich: lulka czarnego (Hyoscyamus niger).
Ciało kontrastowo ubarwione: czerwone w czarne plamy, długości 8-11 mm. Głowa w obrysie trójkątna zaopatrzona w czarne (z żółtobrązowym pasem) czułki. Przedplecze trapezoidalne. Tarczka trójkątna. Odnóża czarne z jaśniejszymi smugami. Z powodu zbliżonego ubarwienia często mylony z innymi czarno-czerwonymi pluskwiakami, w tym z kowalem bezskrzydłym.
Glinik występuje najczęściej pojedynczo na łąkach i brzegach lasów. Występuje głównie na roślinach z kladu astrowych, ale wykazuje go się też roślin różowych. Samica składa jaja w czerwcu i lipcu, a larwy wykluwają się w sierpniu. Zimują owady dorosłe.

Gatunek transpalearktyczny, w Polsce pospolity w całym kraju.

Nie podlega ochronie