Około 15 km na południe od Ostródy rozciąga się pasmo Wzgórz Dylewskich z Górą Dylewską, najwyższym wzniesieniem Polski północno – wschodniej.
Dylewska Góra ma wysokość 312 m n.p.m. Niedaleko jej szczytu znajduje się Wysoka Wieś – najwyżej położona miejscowość w regionie. W 1994 r. powstał Park Krajobrazowy Wzgórz Dylewskich (o powierzchni ponad 7 tys. ha z otuliną o pow. ok. 15 tys. ha), powołany do życia w celu ochrony bardzo urozmaiconej rzeźby terenu, niepowtarzalnych walorów krajobrazowo-widokowych, bogatej ilościowo i zróżnicowanej gatunkowo flory i fauny i dużych wartości historyczno-kulturowych tego obszaru.
Trzy rezerwaty
Na terenie parku znajdują się trzy rezerwaty.
Jezioro Francuskie to rezerwat florystyczny utworzono w celu zachowania stanowisk reliktowej wierzby borówkolistnej, gatunku, który pozostał po okresie zlodowacenia oraz fragmentu drzewostanu buczyny pomorskiej, liczącego około 170 lat. Rezerwat obejmuje, zgodnie z nazwą, najwyżej położone w województwie warmińsko-mazurskim śródleśne jezioro (247,7 m n.p.m., opodal Góry Dylewskiej) o powierzchni ok. 3 ha, oraz przylegający doń las o powierzchni ok. 11 ha.
Rezerwat leśny Dylewo ma na celu ochronę fragmentu ponad stuletniego lasu liściastego tzw. buczyny pomorskiej, o powierzchni 9,46 ha, na wschodnim zboczu Góry Dylewskiej. Wśród drzewostanu dominuje tu buk zwyczajny z domieszką m.in. jawora, modrzewia europejskiego, dębu bezszypułkowego i świerka pospolitego.
Rezerwat Rzeka Drwęca jest najdłuższym rezerwatem ichtiologicznym w Polsce o powierzchni ok. 1600 ha. Na obszarze parku znajduje się tylko część tego rezerwatu, obejmująca górny odcinek Drwęcy, rzekę Grabiczek z jej dopływem Dylewką oraz źródła pozostałych dopływów Drwęcy: Poburzanki, Gizeli wraz z Bałcynką, Sandeli, rzeki Wel.
Rośliny i zwierzęta chronione
W Parku Krajobrazowym Wzgórz Dylewskich: występuje ponad 20 roślin podlegających ścisłej ochronie gatunkowej m.in.: wierzba borówkolistna (gatunek, który pozostał po okresie zlodowacenia), zimoziół północny (ulubiona roślina Karola Linneusza; na jego cześć i na jego życzenie otrzymała nazwę naukową (Linnaeaceae), pióropusznik strusi (bardzo rzadki na tych terenach gatunek paproci), widłaki (goździsty, jałowcowaty, torfowy i wroniec), orlik pospolity (nazwa rośliny wzięła się stąd, że jej kwiat jest osadzony na długich szypułkach, z hakowato zagiętą ostrogą przypominającą szpon orła), grzybienie białe, grążel żółty, rosiczka okrągłolistna, lilia złotogłów, listera jajowata (z rodziny storczykowatych), gatunki bylin z rodziny storczykowatych (kruszczyk szerokolistny, podkolan biały, gnieźnik leśny, podkolan zielonawy), storczyki (krwisty, plamisty, szerokolistny i Fuksa), wawrzynek wilcze łyko (gatunek krzewu z rodziny wawrzynkowatych). Jako jedyne w województwie znajdują się tu stanowiska bodziszka żałobnego, fiołka trwałego i ułudki leśnej.
Spośród zwierząt żyjących w parku ponad 160 jest chronionych gatunkowo, na przykład: 6 gatunków biegaczy, czyli dużych, drapieżnych chrząszczy, 5 gatunków trzmieli (m.in. ziemny, leśny i kamiennik), 3 gatunki motyli (mieniak tęczowiec, mieniak strużnik i paź królowej), 10 gatunków płazów (m.in. traszka grzebieniasta i zwyczajna oraz ropucha zielona), 4 gatunki gadów (jaszczurka zwinka i żyworódka, padalec i żmija zygzakowata, włącznie z odmianą czarną), 103 gatunki ptaków, 9 gatunków ssaków (m.in. wydra, gronostaj, łasica, jeż wschodni, ryjówka aksamitna i malutka). Ponadto na terenie parku występują: sarny, jelenie, dziki, lisy, borsuki, tchórze, wiewiórki, kuny (leśna i domowa). W 1986 roku wprowadzono tu muflona, który jest zwierzęciem łownym. Obecnie stado muflonów liczy ponad 30 sztuk. W 1993 roku pojawiła się para wilków. Jednak mimo wprowadzonej ochrony został zastrzelony basior i szczenna wadera opuściła Wzgórza Dylewskie.
Turystyczne atrakcje
Atrakcją dla turystów są ścieżki przyrodnicze „Góra Dylewska” i „Uroczysko Napromek”. Trasa pierwsza o długości 2 km biegnie od najwyższego wzniesienia Wzgórz Dylewskich przez kompleks buczyny pomorskiej i kończy się przy Jeziorze Francuskim. Druga zaś rozpoczyna się nieopodal leśniczówki Napromek, a prowadzi przez zespoły leśne i częściowo wzdłuż rzeki Świniarc. Na obu ścieżkach są liczne tablice edukacyjne i wyznaczone miejsce na ognisko. W zagrodach hodowlanych przy leśniczówce Napromek można zobaczyć daniele i dziki. Koło leśniczówki znajduje się również pomnik przyrody – głazowisko (ponad 40 głazów narzutowych na obszarze czterech arów). Z innych pomników przyrody nieożywionej ciekawą legendę ma „Kamień Ofiarny”, granit rapakiwi o obwodzie 9 m i wysokości ok. jednego metra, który leży w lesie 300 m na północny-zachód od Wysokiej Wsi. Wedle miejscowej tradycji miał on być naturalnym ołtarzem, na którym Prusowie składali ofiary kultowe. Obecnie przyjmuje się, że dwa rzędy otworów okrągłych i prostokątnych otworów, połączonych rowkami, którymi miała spływać krew zabitych zwierząt, to najprawdopodobniej ślady prób rozbicia kamienia na mniejsze części. Natomiast różowy granit z wyrytym na powierzchni prostokąta napisem „C. v. Rose 1918”, o obwodzie 10,1 m i wysokości 1,6 m, leżący ok. 600 m na północ od Jeziora Francuskiego upamiętnia datę nabycia przez Carla von Rose (właściciela dóbr w Dylewie w latach 1912-1928) majątku Bednarki i włączenia go do majoratu Dylewa.
Znane są jeszcze dwa kamienie związane z rodem von Rose. Za Giętlewem w kierunku Miejskiej Woli, z prawej strony przy niegdyś utajnionej drodze leży kamień z napisem „L. Rose 1860” na pamiątkę zakupu majątku Dylewa przez Luwiga Rose. Około 750 m na południowy wschód od Miejskiej Woli, na łące przy polnej drodze do Dylewa, znajduje się głaz z napisem „Franz Rose 1898”, upamiętniający zakup majątku Miejskiej Woli przez kolejnego dziedzica Dylewa.
Opr. Ryszard Kowalski
Większy niż gołąb, wielkością dorównuje wronie, choć jest od niej smuklejszy. Upierzenie na całym ciele... 
Rodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych, serii (infrarzędu) sprężykokształtnych (Elateriformia) i... 
Wyróżniono kilkanaście podgatunków
* skowronek zwyczajny (A. arvensis arvensis) – północna, zachodnia... 
Gatunek rośliny należący do rodziny dziurawcowatych. Osiąga wysokość 30-80 (a nawet 100) cm. Z rozrośniętego... 
Gatunek małża z rodziny skójkowatych (Unionidae), żyje w wodach bieżących i stojących. Osiąga długość... 
Komentarze (9) pokaż wszystkie komentarze w serwisie
Dodaj komentarz Odśwież
Zacznij od: najciekawszych najstarszych najnowszych
Dodawaj komentarze jako zarejestrowany użytkownik - zaloguj się lub wejdź przez
hihot #1337436 | 109.95.*.* 28 lut 2014 12:45
Niestety na nartach tam już nie pojeździmy ;(
!
odpowiedz na ten komentarz
autor #1319782 | 46.186.*.* 8 lut 2014 13:25
Dziękuję za uwagi. Poprosiłem Redaktora o naniesienie poprawek. Pozdrawiam komentatorów, w szczególności Wiedzącego:-)
!
odpowiedz na ten komentarz
Tryk #1314648 | 88.156.*.* 3 lut 2014 18:28
Rzeczywiście Autor ma kłopoty z górami na nizinach. Muflon - dzika owca, której ojczyzną jest Azja. Na Korsykę i Sardynię został sprowadzony, oczywiście w dość odległych czasach. W Polsce od ponad 100 lat, najliczniejsze populacje w Sudetach -Góry Sowie. Te sprowadzone na Góry Dylewskie pochodzą z hodowli na Warmii i Mazurach. Na naszych Wzgórzach Dylewskich zasiedlono nimi obszar o biotopie bardzo podobnym do ich naturalnych wymagań. Potwierdza to brak chorób, dobry rozwój populacji i przywiązanie do terenu wsiedlenia. Gratulacje pomysłodawcom z 1987, i nie tylko wiedzy o wymaganiach środowiskowych tego gatunku, czego zabrakło dla wielu którzy próbowali bez sukcesu podobnych działań na terenie Warmii i Mazur. Gatunek rodzimy na naszym obszarze-przed zlodowaceniami?
!
odpowiedz na ten komentarz
more high #1306553 | 79.163.*.* 25 sty 2014 17:24
wierzyca, niedaleko kościerzyny jest wyższa!!
Ocena komentarza: warty uwagi (3) !
odpowiedz na ten komentarz
pokaż odpowiedzi (1)
Grdyl #1305490 | 213.73.*.* 24 sty 2014 14:10
Jakto najwyższa? A Wiezbica??
Ocena komentarza: warty uwagi (2) !
odpowiedz na ten komentarz
pokaż odpowiedzi (2)