Ciało mocno wygrzbiecone i krótkie, pokryte dużymi, równo ułożonymi łuskami. Płetwa grzbietowa bardzo długa, sięga niemal do nasady trzonu ogonowego. Jej górna krawędź jest wypukła, a ostatni twardy promień piłkowany (około 30 ząbków), podobnie jak ostatni twardy promień płetwy odbytowej.
Głowa nieduża, otwór gębowy mały, znajduje się na końcu pyska ustawiony nieco skośnie ku górze. Zęby gardłowe ustawione są w jednym szeregu. Grzbiet i boki brunatnozłociste z zielonkawym połyskiem, brzuch żółtawy lub biały.
Płetwy piersiowe i brzuszne przy nasadzie są lekko zaczerwienione. Osiąga długość 40 - 50 cm i masę 1 - 2 kg.

Występuje w całej Europie z wyjątkiem zlewiska Oceanu Lodowatego, północnej Szkocji, Irlandii, zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego, południowych i środkowych Włoch oraz zachodniej części Bałkanów. Nie występuje także w dorzeczach większych rzek syberyjskich.

Preferuje małe i płytkie zbiorniki wodne (starorzecza, glinianki, wyrobiska torfowe). W Polsce jest spotykany w nizinnych wodach śródlądowych, stojących i wolno płynących, w miejscach o porośniętym roślinami podłożu. Przebywa niedaleko brzegów, przy miękkim i mulistym dnie. Niewielkie jego ilości są hodowane w gospodarstwach stawowych. Ma znikome znaczenie gospodarcze ze względu na bardzo powolny wzrost.

Toleruje bardzo niską zawartość tlenu. Często w zbiornikach o wysokiej zawartości dwutlenku węgla i siarczku wodoru tworzy formę karłowatą, która w wieku 8–10 lat osiąga zaledwie 9–10 cm długości.

Nie podlega ochronie.